-Ocak sonu, şubat başı yoğun bir şekilde çalıştığımız gösteriyi sonunda Amsterdam’da yapabildik. Öncesi de sonrası da film gibi bir 10 gün yaşadım. Nezarethane, polis, mahkeme, unutulan şov kıyafetleri, güzel kafalar, unutulan otel parası, hollanda hükümetiyle ilgili tehditler, babannenin, güzel insanın vefatı ve sonrası falan..
-dans etmeyi çok sevdiğimi bir kez daha anladım. Kafayı böylesine boşaltabildiğim başka bir aktivite bulamadım henüz.
-Halen uzun cümle kuramıyorum gördüğünüz üzere.
-Tahminen 20 gün sonra işi bırakıyorum, nisanda askerim.
-Yazmayı düşündüğüm yazıyı Meren yüzünden yazamıyorum. Beni yine türlü türlü düşünceler sardı.
-Bugün, bir arkadaşım daha hayalinin peşinden koşmak için istifa etti. Alkışlar ona.
-Bu gece uzo-meze günü, yanında da eski rum müzikleri. Eressos’taki huzuru özledim.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.